زخم قلم!
شارلاتان
توی دنیای بدو تا از کسی عقب نمانی. بالاخره باید سهم تو یه جوری از این مردم و دنیا بگیری. مهمتر اینکه مراقب کلاهت باش برندارند اما تا میتوانی کلاه بردار! نباید انتظار داشته باشیم دنیای روبراهی داشته باشیم، چه رسد به سر به راه!
اوضاع همین است، به واقع همین است، هرچند که مشتی جماعت که هنوز در پی انکارو پنهان کاری هستند، می گویند، نه نه! اینطورهم که تو میگویی نیست بحمدالله جامعه ما سر براه است!
خدا کند چنین باشد، هرچه باشد من و شما هم دراین جامعه زندگی می کنیم چه کسی از اخلاق دینی بدش می آید چه کسی از امنیت روانی برای جامعه اش بدش می آید اینها چیزهای خوب برای همه ماست.
اما نمیدانم چرا وقتی از کمی درد حرف زده می شود، بعضی ها بغضشان میگیرد. شاید به این خاطر که خودشان بدجوری در این سر براه نبودن جامعه سهمیند. انشاءالله که نباشند.
توی جامعه ای که سر براه نیست، دلالی حرف ا ول را می زند، شارلاتانیسم خصیصه توانمندی قلمداد می شود وکسی که قادراست از آب کره بگیرد، حالا تو هرچه از مهدویت بگویی کک چه کسی میگزد!!!
همین چندروز پیش رادیو خبری جالب خواند، نفهمیدم آنهایی که معتقدند آب ازآب تکان نخورده و جامعه هم روبراه است وهم سر براه، کجا بودند تا مانع پخش خبر شوند.
باید انصاف داد، حالا دیگر باید از جماعت دلال که روبه گسترشند ترسید!
رادیو گفت: یک نماینده بیمه یک استخر ماهی را بیمه آتش سوزی کرده است. ببینید، این نماینده بیمه چقدر شارلاتان بوده که توانسته صاحب استخر را متقاعد کند که آب را باید بیمه آتش سوزی کند!! جل الخالق!
جالب اینجاست، که از یک مسول پرسیدند، خب با این بابا چه کردید، اوهم گفت، به او تذکر دادیم.
البته به تعبیر نگارنده، شاید هم اورا نوازش کرده اند و گفته اند چه پسر خوبی دیگه از این کارها نکن!
باور می کنید، اگر با شارلاتان برخورد سیاسی بشود، شارلاتانیسم در نطفه خفه می شود.
