زخم قلم!
کارمفید!
پايين بودن دستمزدها، تقويت نشدن فرهنگ كار، نگرش خاص افراد به بهره وري وناتواني دولت درحمايت كافي ازتوليد باعث كاهش شديد ساعات كارمفيد در ايران شده، به نحوي كه کار مفید دربخش دولتي تنها 22 دقيقه است!
این روزها کسی به دنبال کارآفرینی نیست. کارآفرین ها ترسو شده اند. می ترسند مبادا هواداران واردات آنها را کله پا کنند. آنها چرا باید تجربه و سرمایه وانگیزه کارآفرینی خود را درمقابله با شیفتگان ومنتفعان واردات به باد دهند؟!
این روزها جوان ها نیزابتکاروخلاقیتشان نم کشیده است، اگرهم چیزی وجود داشته باشد، درچم وخم نظام اداری می شکند. همچون شکستن کوزه سفالین!! بیچاره جوان بورمی شود، خیط وکنف می شود، حتی مسخره اش می کنن که در نظام کارچاق کنی ودلالی مبتکروخلاق شده است!
این روزها جوان ها دربدر به دنبال مشاغل دولتی اند، میزوتلفن وپست وازاین دفتردستکها می خواهند، به همان آب باریکه و بخورنمیرراضی اند، البته این دسته ازجوان ها تحصیل کرده ها هستند، وگرنه باقی درنظام دلالی وکارچاق کنی حل می شوند.
کارمندهای دولت هم که زرتشان غمسوراست درهشت ساعت 22 دقیقه کارمفید دارند. کارمفیدشان هم این است که به طریقی ارباب رجوع را سربدوانند.
دستمزد و فرهنگ کارو بهره وری این داستان ها هم را نباید جدی گرفت، اینها مفاهیمی است، کارشناسی که برای خالی نبودن عریضه، گاه درمحافل و سخنرانی ها ومصاحبه ها مطرح می شود.
اما خودمانیم خبرنگارهم مانده است، چطوربا این اوضاع رشد بالای 4 درصد حاصل وکشوراداره می شود؟!
